Rocznica zakończenia drugiej wojny światowej
Niemcy opuścili Płock już w styczniu 1945 roku. Choć miasto nie zostało zniszczone, nosiło na swym ciele zupełnie innego rodzaju rany. Ludność żydowska została wywieziona z Płocka i znaczna część płockich Żydów zginęła w niemieckich obozach zagłady. Płocka inteligencja, przedstawiciele zarządu miasta, duchowni zostali wymordowani przez okupantów. Ci, którzy przetrwali wojnę, zazwyczaj cierpieli biedę.
Płock został również ograbiony z bezcennych dla polskiej kultury zbiorów. Niemcy zrabowali najcenniejsze przedmioty ze skarbca katedralnego z hermą św. Zygmunta oraz kielichem i pateną fundacji Konrada mazowieckiego na czele. Choć po wojnie udało się te zabytki odzyskać, to nigdy do Płocka nie powróciły zrabowane zbiory biblioteki seminaryjnej i archiwum diecezjalnego. Udało się odzyskać jedynie pojedyncze egzemplarze, jak Biblia Płocka z XII wieku.
A okupanci? W muzealnych zbiorach znajduje się pocztówka z 1941 roku, przedstawiająca kwaterę SS w Płocku, którą urządzono w budynkach Wyższego Seminarium Duchownego, wyrzuciwszy z niego wpierw księży i kleryków. Jeden z esesmanów wysłał ją do Fräulein Anneliese, zaznaczywszy na stronie ilustracyjnej widokówki zieloną obwódką okna swojego pokoju. Na stronie adresowej widoczna jest pieczęć z napisem w otoku „SS – Totenkopf – Standarte” i godłem III Rzeszy w centrum oraz datownik z datą 11 marca 1941 roku.
